لیزر شقاق مقعدی
درمان کیست مویی
درمان پزشکی کیست مویی
گاهی اوقات، فرد نیاز به درمان پزشکی برای کیست دارد.باید توجه کنند آنها باید به پزشک مراجعه کنند اگر:
کیست به خودی خود از بین نمی رود
کیست بسیار دردناک است، قرمز است، یا به ترشح ادامه می دهد
تب در کنار کیست ایجاد می شود
یک جسم خارجی در کیست وجود دارد، مانند یک ترکش یا تکه شیشه
شرایطی مانند HIV، ایدز، دیابت کنترل نشده یا دارو، سیستم ایمنی را ضعیف کرده است.
کیست بسیار بزرگ است یا زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار می دهد، مثلاً روی لباس گیر می کند
پزشک ممکن است برای رفع عفونت زمینه ای آنتی بیوتیک تجویز کند یا ممکن است برداشتن کیست را با جراحی توصیه کند.
برداشتن کیست معمولاً در مطب پزشک و تحت بی حسی موضعی امکان پذیر است. بی حسی موضعی زمان بهبودی سریع را ممکن می کند و به فرد اجازه می دهد در طول عمل بیدار بماند
جلوگیری از کیست مویی
برای کاهش خطر ایجاد کیست از موهای زیر پوستی، افراد می توانند موارد زیر را امتحان کنند:
برای تسکین پوست از کرم موبر و افترشیو استفاده کنید. طیف وسیعی از محصولات اصلاح برای خرید آنلاین در دسترس هستند.
فقط با تیغ تیز اصلاح کنید.
هنگامی که پوست خشک است یا بعد از اصلاح، با یک لوسیون غنی به خوبی مرطوب کنید. مقایسه لوسیون های افترشیو آنلاین
قبل از اصلاح پوست کدر و خشک را لایه برداری کنید.
در جهت رشد مو اصلاح کنید.
روی پوست تحریک شده یا قرمز اصلاح نکنید.
درمان کیست مویی با لیزر چیست؟
بذارید خیالتان را راحت کنیم. علم و تکنولوژی به قدری پیشرفت کرده که دیگر نیازی به چاقو برای جراحی نیست. دیگر لازم نیست برای درمان کیست مویی محلی از بدن تان با چاقوی جراحی بریده شود. امروزه دیگر با بودن لیزر کسی خودش را به دم تیغ چاقوی جراحان نمی دهد.
کیست مویی را هم به راحتی می توان با لیزر درمان کرد. درمان کیست مویی با لیزر آسان تر و در کمترین زمان ممکن برای شما انجام می شود. در حالی که در روش های سنتی جراحی باید هم درد چاقوی جراحی را تحمل کنید و هم وقت بسیاری برای روند درمانی خودتان بگذارید. با لیزر همه آن دردها و اتلاف وقت ها حذف می شود.
علائم نوع حاد
در صورتیکه بیماری حاد و مزمن شود، میتواند علایم زیر را داشته باشد:
احساس درد و قرمزی
چرک و ترشح
درد هنگام نشستن
تب و لرز
دورهی پس از لیزر و عمل کیست مویی
مراقبت بعد از درمان کیست مویی باید طبق دستور پزشک و بسته به نوع جراحی انجام شود تا از عود مجدد بیماری و یا بروز عفونت جلوگیری شود.دقت کنید زخم باید کاملا تمیز و عاری از مو نگهداری شود. طبق توصیه ی جراحان معمولا باید زخم را حتی پس از التیام عاری از مو نگه داشت و هر چند هفته یک بار موها را به روش های گوناگون از بین برد که در این صورت احتمال برگشت بیماری کاهش می یابد.
همچنین رعایت بهداشت فردی بسیار مهم است، استفاده از توالت فرنگی تا چند روز بعد از جراحی و نشستن صحیح از موارد دیگری است که باید رعایت شود. اگر شما هم برای انتخاب روش جراحی و لیزر کیست مویی سر دو راهی قرار گرفتید، بهتر اسن با مشورت پزشک یک روش را انتخاب کنید.
درمان آپاندیس
جراحی آپاندیس
آپاندیسیت زمانی رخ می دهد که آپاندیس شما ملتهب یا عفونی شود. آپاندیس یک اندام لوله ای شکل کوچک است که به روده بزرگ متصل است. هیچ کس نمی داند هدف آپاندیس چیست - اما ما می دانیم که آپاندیسیت جدی است. یک جراح معمولا آپاندکتومی را برای برداشتن آپاندیس ناکارآمد انجام می دهد. آپاندیس ملتهب ممکن است باعث ایجاد درد شود. یا ممکن است باز شود (پارگی) و باعث درد شدید و ناگهانی شود. آپاندیس پاره شده می تواند باکتری را از طریق حفره شکمی پخش کند. این باکتری ها باعث ایجاد یک عفونت جدی و گاهی کشنده به نام پریتونیت می شوند. مشخص نیست چه چیزی باعث آپاندیسیت می شود. چیزی باعث التهاب (تحریک و تورم) یا عفونت در آپاندیس شما می شود. علل می تواند شامل موارد زیر باشد:
- آسیب یا ضربه به شکم
- انسداد در دهانه ای که آپاندیس به روده ها متصل می شود.
- عفونت دستگاه گوارش
- بیماری التهابی روده
- رشد در داخل آپاندیس
درد شدید شکم در سمت راست پایین شکم - جایی که آپاندیس شما قرار دارد - نشانه اصلی آپاندیسیت است. علائم اغلب به طور ناگهانی ظاهر می شوند و بدتر می شوند. آنها عبارتند از:
- درد یا حساسیت شکمی که هنگام سرفه، عطسه، دم یا حرکت بیشتر درد میکند.
- شکم متورم
- یبوست
- اسهال
- عدم توانایی در عبور گاز
- از دست دادن اشتها (در حالتی که معمولاً احساس گرسنگی نمی کنید).
- تب با درجه پایین (زیر 100 درجه فارنهایت)
- تهوع و استفراغ
شما علائم خود را شرح می دهید و یک معاینه فیزیکی خواهید داشت. پزشک شما ممکن است آزمایش خون را برای بررسی عفونت و درمان آپاندیس تجویز کند. همچنین ممکن است اسکن تصویربرداری داشته باشید. هر یک از این آزمایش ها می تواند علائم انسداد، التهاب یا پارگی اندام را نشان دهد:
- توموگرافی کامپیوتری (سی تی اسکن) سطح مقطع بدن را نشان می دهد. آنها از ترکیبی از اشعه ایکس و فناوری کامپیوتر استفاده می کنند.
- تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) از امواج رادیویی و آهنرباها برای تولید تصاویر دقیق از اندام های شکمی استفاده می کند.
- سونوگرافی شکم از امواج صوتی با فرکانس بالا برای نشان دادن تصاویری از اندام ها استفاده می کند.
اکثر افراد مبتلا به آپاندیسیت به جراحی به نام آپاندکتومی نیاز دارند. آپاندیس بیمار را از بین می برد. اگر آپاندیس هنوز پاره نشده باشد، جراحی از پارگی آن جلوگیری می کند و از گسترش عفونت جلوگیری می کند. قبل از جراحی، آنتی بیوتیک های داخل وریدی (IV) را برای درمان عفونت دریافت می کنید. برخی از موارد آپاندیسیت خفیف تنها با آنتی بیوتیک بهبود می یابند. پزشک شما را از نزدیک زیر نظر خواهد گرفت تا تشخیص دهد که آیا به جراحی نیاز دارید یا خیر. در صورت پارگی آپاندیس، جراحی تنها راه درمان عفونت شکمی است. در صورت نیاز به جراحی، اکثر آپاندکتومی ها به روش لاپاراسکوپی انجام می شود. روش های لاپاراسکوپی با یک اسکوپ از طریق برش های کوچک انجام می شود. این روش کم تهاجمی به شما کمک میکند سریعتر و با درد کمتر بهبود پیدا کنید. در صورت پارگی آپاندیس ممکن است به جراحی بزرگ شکم (لاپاروتومی) نیاز داشته باشید. اگر درمان نشود، آپاندیس بیمار ممکن است پاره شود. ترکیدن آپاندیس می تواند باعث عفونت شود که می تواند منجر به بیماری جدی و حتی مرگ شود. عوارض عبارتند از:
آبسه: ممکن است یک آبسه آپاندیکول یا یک پاکت چرک عفونی ایجاد کنید. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما لوله های تخلیه را در شکم شما قرار می دهد. این لوله ها قبل از جراحی مایع آبسه را خارج می کنند. فرآیند زهکشی ممکن است یک هفته یا بیشتر طول بکشد. در این مدت برای مبارزه با عفونت آنتی بیوتیک مصرف می کنید. پس از از بین رفتن آبسه، برای برداشتن آپاندیس تحت عمل جراحی قرار خواهید گرفت.
عفونت شکمی: پریتونیت می تواند تهدید کننده زندگی باشد اگر عفونت در سراسر شکم پخش شود. جراحی شکم (لاپاراتومی) آپاندیس پاره شده را برداشته و عفونت را درمان می کند.
سپسیس: باکتری های آپاندیس پاره شده می توانند وارد جریان خون شما شوند. اگر این اتفاق بیفتد، می تواند باعث یک بیماری جدی به نام سپسیس شود. سپسیس باعث التهاب گسترده در بسیاری از اندام های شما می شود. می تواند کشنده باشد. نیاز به درمان بیمارستانی با آنتی بیوتیک های قوی دارد.
آپاندیسکتومی (آپاندکتومی)
برداشتن آپاندیس تحت بیهوشی عمومی با سوراخ یا جراحی باز انجام می شود.
جراحی سوراخ (لاپاراسکوپی) معمولاً روش ترجیحی برای برداشتن آپاندیس است زیرا بهبودی سریعتر از جراحی باز است.
این عمل شامل ایجاد 3 یا 4 برش کوچک در شکم است.
یکی از مزایای اصلی جراحی سوراخ این است که زمان بهبودی کوتاه است و اکثر افراد می توانند چند روز پس از عمل بیمارستان را ترک کنند.
اگر این روش به سرعت انجام شود، ممکن است بتوانید ظرف 24 ساعت به خانه بروید.
با جراحی باز یا پیچیده (به عنوان مثال، اگر پریتونیت دارید) ممکن است تا یک هفته طول بکشد تا به اندازه کافی خوب به خانه بروید.
در چند روز اول پس از عمل، احتمالاً کمی درد و کبودی خواهید داشت. این با گذشت زمان بهبود می یابد، اما در صورت لزوم می توانید مسکن مصرف کنید.
اگر جراحی سوراخ انجام داده اید، ممکن است حدود یک هفته در نوک شانه خود درد داشته باشید.
این به دلیل گازی است که در حین عمل به شکم شما پمپ شده است.
همچنین ممکن است برای مدت کوتاهی پس از عمل یبوست داشته باشید.
برای کمک به کاهش آن، از مسکن های کدئینی استفاده نکنید، فیبر زیاد بخورید و مایعات فراوان بنوشید.
اگر مشکل به خصوص دردسرساز باشد، پزشک عمومی شما می تواند دارو تجویز کند.
قبل از ترک بیمارستان، در مورد مراقبت از زخم و فعالیت هایی که باید اجتناب کنید به شما توصیه می شود.
شما باید بتوانید در عرض چند هفته به فعالیت های عادی بازگردید، اگرچه ممکن است لازم باشد تا 4 تا 6 هفته پس از جراحی باز از فعالیت های شدیدتر خودداری کنید.
هزینه درمان برای هر بیمار متفاوت می باشد زیرا نوع، شدت و گستردگی بیماری ها در افراد مختلف یکسان نبوده و پس از معاینه و انجام آزمایشات مربوطه می توان هزینه دقیق برای درمان را بیان کرد.
لذا جهت اطلاعات بیشتر و رزرو وقت با شماره های مطب تماس حاصل فرمایید. دکتر ستایش از اولین های طب اورژانس بودند که بعد از گذارندن یک دوره تکمیلی در امریکا به همراه ده نفر از همکاران خود طب اورژانس را در دانشگاه علوم پزشکی ایران پایه گذاری نمودند. علاوه بر این دکتر ستایش دارای بیش از 15 سال تجربه در زمینه جراحی های لاپاراسکوپی و فلوشیپ جراحی عروق می باشند، و یکی از بهترین ها در حرفه خود بوده که از نتایج آن می توان به تعداد بسیار زیادی از عمل های موفق ایشان اشاره کرد.
منبع: https://drsetayesh.com/
آموزش مزوتراپی
مزوتراپی چیست؟
مزوتراپی که معمولاً به عنوان "جوانسازی زیستی" یا "بیورویتالیزاسیون" شناخته می شود، تکنیکی است که برای جوانسازی پوست با استفاده از تزریق پوستی محلول مولتی ویتامین و عصاره های طبیعی گیاهی استفاده می شود که تصور می شود علائم پیری پوست را بهبود می بخشد. مزوتراپی یک روش غیرجراحی و دائمی برای حذف چربی، کانتورینگ بدن است و برای ریزش مو و پیری پوست نیز استفاده می شود. اولین بار در سال 1952 در فرانسه برای درمان اختلالات عروقی و لنفاوی ساخته شد. با این حال، مشخص شد که بسته به مواد مختلف تزریق شده، مزوتراپی ممکن است در درمان درد مزمن، ریزش مو (آلوپسی)، اختلالات استخوان و مفاصل و پسوریازیس نیز مفید باشد. اخیراً، با کشف اینکه چربی بدن را می توان با تزریق برخی مواد کاهش داد، مزوتراپی به طور گسترده ای برای کمک به کاهش وزن، کاهش سلولیت، مجسمه سازی بدن، رفع چین و چروک و جوان سازی صورت استفاده می شود. اگرچه این روش به طور گسترده در سراسر اروپا و آمریکای جنوبی استفاده می شود، مزوتراپی یک گزینه درمانی نسبتا جدید در ایالات متحده و نیوزیلند است. لازم به ذکر است که FDA هیچ دارویی را برای استفاده در مزوتراپی یا کانتورینگ بدن تایید نکرده است و انجمن جراحان پلاستیک آمریکا استفاده از مزوتراپی را تایید نمی کند.
این تکنیک شامل تزریق مواد خاصی از طریق یک سوزن بسیار ظریف در زیر لایه پوستی به بافت چربی زیر جلدی در ناحیه انتخاب شده است. ترکیب مواد تزریق شده بستگی به معجون تهیه شده توسط پزشک یا "مزوتراپیست" دارد. ممکن است حاوی مقادیر کمی از عصاره های گیاهی، ویتامین ها، آنزیم ها، مواد مغذی، هورمون ها و داروهایی مانند گشادکننده عروق، عوامل ضد التهابی غیر استروئیدی، آگونیست های گیرنده بتا و آنتی بیوتیک ها باشد. دو مورد از رایجترین موادی که برای درمان سلولیت و کاهش چربی بدن استفاده میشوند، لسیتین و ایزوپروترنول هستند. لسیتین ترکیبی است که در صفرا انسان یافت میشود و برای هضم چربیهای غذایی مورد نیاز است، در حالی که ایزوپروترنول یک عامل لیپولیتیک است که یک واکنش شیمیایی در بدن برای تجزیه سلولهای چربی ایجاد میکند.
این تزریق ها بر روی صورت، پوست سر، گردن، قفسه سینه، دکلته، دست ها، علائم کشش و مناطق تجمع چربی موضعی استفاده می شود. مزوتراپی معمولاً به یک سری از جلسات درمانی بین 3 تا 15 نیاز دارد که در فواصل دو هفته ای انجام می شود. اینکه مزوتراپی دقیقاً چگونه چربی را کاهش می دهد نامشخص است و تحقیقات بیشتری با استفاده از آزمایشات بالینی کنترل شده برای تأیید مکانیسم عمل، کارایی و ایمنی این تکنیک مورد نیاز است. ادعای مزایای تزریق پوستی هیالورونیک اسید، آنتی اکسیدان ها، دی متیل آمینو اتانول، پپتید پروکلاژن، سیلیکون، مواد معدنی، کوآنزیم ها، اسیدهای آمینه و مولتی ویتامین ها شامل بهبود خاصیت ارتجاعی، سنتز کلاژن، درخشندگی، گردش خون، هموستاز، لایه برداری میکرو پوست، آبرسانی و نرمی پوست وجود دارد
عوارض مزوتراپی
از آنجایی که مزوتراپی مستقیماً در ناحیه مورد نظر انجام می شود، اعتقاد بر این است که عوارض جانبی محدود یا کاهش می یابد. عوارض جانبی گزارش شده مزوتراپی عبارتند از:
- واکنش آلرژیک فوری یا تاخیری به داروها/محلول های تزریقی
- لسیتین باعث التهاب و تورم می شود
- عفونت های پوستی
- رنگدانه در محل تزریق
- کبودی در محل تزریق
- زخم، اسکار و تغییر شکل در محل تزریق
- پانیکولیت
در حال حاضر، مشخص نیست که پس از خروج سلولهای چربی از ناحیه مورد نظر چه اتفاقی برای سلولهای چربی میافتد و مواد مختلف تزریق شده ممکن است چه تأثیری بر اندامها و بافتهای بدن داشته باشند. تحقیقات بیشتری در مورد ایمنی این تکنیک مورد نیاز است. مزوتراپی یک درمان امیدوارکننده برای از بین بردن چربی های ناخواسته و کانتورینگ بدن است. با این حال، ایمنی و اثربخشی آن هنوز اثبات نشده است. بسیاری از مطالعاتی که انجام شده است مزوتراپی را برای درد - نه برای درمان زیبایی - بررسی کرده اند. مزوتراپی به عنوان یک روش توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید نشده است، اما بسیاری از مواد مورد استفاده در درمان دارای تاییدیه FDA برای درمان سایر شرایط هستند. تا زمانی که ترکیبات دارای تاییدیه FDA باشند، می توان از آنها برای مزوتراپی استفاده کرد. این یک استفاده بدون برچسب از مواد تشکیل دهنده تایید شده در نظر گرفته می شود. پزشکان از هیچ فرمول استانداردی برای مزوتراپی استفاده نمی کنند. این بدان معناست که ممکن است یک پزشک درمان کاملاً متفاوتی نسبت به پزشک دیگر داشته باشد. اگر می خواهید مزوتراپی را امتحان کنید، به یک پزشک دارای مجوز که تجربه زیادی در این روش دارد مراجعه کنید. این به کاهش عوارض جانبی کمک می کند.
مزوتراپی علاوه بر درمان چین و چروک و از بین بردن چربی های ناخواسته، برای درمان ریزش موی ناشی از آلوپسی نیز استفاده می شود. این درمان عصاره های طبیعی گیاهی، ویتامین ها یا داروهایی مانند فیناستراید و ماینوکسیدیل را به سر تزریق می کند. افرادی که مزوتراپی برای ریزش مو انجام می دهند ادعا می کنند:
- عدم تعادل هورمونی در داخل و اطراف فولیکول مو را اصلاح می کند.
- مواد مغذی را به مو می رساند.
- گردش خون را بهبود می بخشد.
آموزش مزوتراپی یک دوره مجازی کاملا کاربردی شامل چندین ساعت فیلم آموزشی می باشد که به صورت آنلاین در اختیار علاقمندان قرار می گیرد. این دوره در سطح پزشکان عمومی و متخصص تهیه شده است. استفاده از این مهارت برای غیر پزشکان مسئولیت آفرین می باشد. لذا به علاقمندان غیر پزشک مثل پیراپزشکان که قدرت درک مطالب را دارند توصیه می شود، در صورت فراگیری این مهارت در مطب یا کلینیک زیر نظر پزشک زیبایی و به عنوان دستیار از آن استفاده کنند. مزوتراپی یکی از شیوه های جدید است که روز به روز در زیبایی و تناسب اندام جایگاه بالاتری را طی می کند. در این روش مقدار دوز بسیار کم دارو به دفعات زیاد در لایه درم پوست تزریق می شود. هدف از تزریق جوانسازی پوست، درمان لک و درمان ریزش مو می باشد. اخیرا در درمان سلولیت یا چاقی موضعی نیز به عنوان یک روش مکمل مورد استفاده قرار می گیرد. تکنیک تزریق مزوتراپی بسیار آسان است اما اساسی ترین مسئله در مزوتراپی شناخت داروها و کوکتل های مزوتراپی و اندیکاسیون های انجام آن است. برای روش تهیه باید نکات بسیار ظریفی رعایت شود که بسیار از همکاران محترم از آن بی اطلاع هستند در نتیجه علیرغم صرف زمان زیادی که برای انجام این پروسه انجام می شود و بیمار درد و هزینه زیادی را متحمل می شود، نتیجه مناسب و قانع کننده ای دریافت نمی کند.
بعد از مزوتراپی از چه چیزهایی باید اجتناب کرد؟
دستورالعمل های بعد از درمان
- از حرکت یا ماساژ قابل توجه ناحیه تحت درمان خودداری کنید.
- به مدت 24 ساعت از ورزش های شدید خودداری کنید.
- به مدت 72 ساعت از آفتاب یا گرمای شدید خودداری کنید.
- برای جلوگیری از تورم بیش از حد از مصرف بیش از حد الکل یا نمک خودداری کنید.
- اگر تورم دارید، می توانید هر ساعت به مدت 15 دقیقه از کمپرس خنک استفاده کنید.
منبع: https://doctorbidaki.ir/
لیفت سینه
لیفت سینه چیست؟
ماستوپکسی یا لیفت سینه، روشی است که برای بهبود ظاهر افتادگی یا افتادگی سینه ها طراحی شده است. هدف از جراحی بهبود شکل سینه و در عین حال به حداقل رساندن اسکارهای قابل مشاهده است. برای دستیابی به این نتیجه نهایی، چندین روش و اصلاحات بیشماری در ماستوپکسی پیشنهاد شده است. با افزایش سن، بافت سینه تمایل دارد به سمت پایینتر دیواره قفسه سینه پایین بیاید. این پدیده به نام پتوز سینه شناخته می شود و همچنین تحت تأثیر بارداری، شیردهی، افزایش/کاهش وزن و تغییرات هورمونی قرار می گیرد. علاوه بر این، نوک پستان ممکن است پایین بیاید و نسبت به سینه خیلی پایین به نظر برسد. لیفت سینه (ماستوپکسی) روشی است که توسط جراحان پلاستیک برای رفع افتادگی سینه ها و بازگرداندن سینه ها به شکل و موقعیت جوان تر انجام می شود. در برخی موارد، بیماران هم نیاز به لیفت سینه و هم بزرگ کردن سینه با ایمپلنت دارند تا علاوه بر بهبود شکل سینه، سایز سینهها را افزایش دهند. کاندیدای ایده آل برای جراحی لیفت سینه از سلامت جسمانی خوبی برخوردار است و وزن ثابتی دارد. نگرانیهای معمول یک نامزد سینههایی است که افتادگی دارند، پوستی کشیده نشان میدهند، با نوک سینههایی رو به پایین که زیر چین سینه قرار دارند. مهم تر از همه، بیمار باید با انتظارات واقع بینانه از آنچه ماستوپکسی می تواند به دست آورد، خودانگیخته باشد.
بیمارانی که مایل به افزایش سایز علاوه بر بهبود شکل هستند، ممکن است همزمان با ماستوپکسی از بزرگ کردن سینه نیز بهره مند شوند. اهداف ماستوپکسی بهبود شکل سینه و بازگرداندن موقعیت نوک پستان و آرئول (پوست رنگدانه شده اطراف نوک پستان) است که همگی با یک اسکار جراحی قابل قبول به دست می آیند. بیمارانی که مایل به افزایش سایز علاوه بر بهبود شکل هستند، ممکن است همزمان با ماستوپکسی از بزرگ کردن سینه نیز بهره مند شوند. چندین تکنیک ماستوپکسی وجود دارد، و جراح شما با توجه به اندازه، شکل و وسعت پتوز سینه شما، در مورد اینکه کدامیک به بهترین وجه به اهداف شما دست مییابد، صحبت خواهد کرد.
در ناحیه قبل از عمل لیفت سینه، برای برنامه ریزی عمل، علامت های جراحی روی سینه ها کشیده می شود. سه رویکرد اصلی بر اساس الگوهای اسکار مختلف وجود دارد. به طور کلی، درجات بیشتری از پتوز نیاز به لیفت بیشتری دارد که به برش طولانیتری نیاز دارد و در نتیجه اسکار طولانیتری ایجاد میشود. بخش متغیری از پوست برداشته میشود و به نوک پستان و آرئول اجازه میدهد تا موقعیت خود را تغییر دهند. این روش همچنین می تواند شامل برداشتن مقدار کمی از بافت سینه، با تغییر موقعیت بافت سینه به طوری که سینه ها بلندتر و پرتر به نظر برسند. معمولاً پس از ماستوپکسی، درن های جراحی غیر ضروری است. برش ها با بخیه بسته می شوند و یک پانسمان روی محل جراحی اعمال می شود.
معمولاً چند هفته پس از جراحی از سوتین استفاده می شود. این روش بسته به میزان کار مورد نیاز می تواند از 1 تا 3 ساعت طول بکشد. ماستوپکسی به عنوان جراحی روزانه انجام می شود. نوار مخصوص پوست و/یا سوتین در پایان جراحی شما اعمال می شود. پس از عمل شما را به اتاق ریکاوری می برند و داروهایی برای کمک به تسکین هر گونه درد یا جلوگیری از حالت تهوع داده می شود. با تجویز داروی مسکن، دستورالعمل ها و قرار ملاقات بعدی، شما را به خانه مرخص خواهید کرد. برای بهترین نتیجه، باید برای استراحت و استراحت پس از جراحی برنامه ریزی کنید. در چند روز اول پس از جراحی، اکثر بیماران کمی ناراحتی را در محل جراحی تجربه می کنند. درد به طور کلی باید پس از یک هفته کاهش یابد، و طبیعی است که مقداری تراوش در اطراف برش ها وجود داشته باشد. پس از آن احساس بهتری خواهید داشت و به حالت عادی خود باز می گردید.
بهبودی پس از جراحی بین افراد و روش خاص انجام شده متفاوت است. تورم و کبودی در ناحیه جراحی وجود خواهد داشت و به طور کلی حدود 1 هفته پس از جراحی شروع به بهبود می کند. باید برنامه ریزی کنید که 1 هفته از کار خارج شوید. در طول دوران نقاهت، باید تا 6 هفته پس از جراحی از انجام فعالیتهای فیزیکی شدید از جمله بلند کردن و کشیدن خودداری کنید. به عنوان جراحان پلاستیک، ما به اهمیت نتیجه زیبایی پی می بریم. ما تمام تلاش خود را برای بهینه سازی اندازه اسکار و پنهان کردن آن در کمترین میزان قابل مشاهده سینه انجام خواهیم داد. در بسیاری از موارد، بهبود ظاهر با جای زخم بسیار کم امکان پذیر است. اسکارهای ماستوپکسی بسته به روشی که انجام می شود متفاوت است. رایج ترین الگوها عبارتند از:
- پری آرئولار - الگوی دایره ای در اطراف هاله (پوست رنگدانه شده در اطراف نوک پستان)
- عمودی - در اطراف هاله با یک قسمت عمودی که تا چین سینه امتداد دارد. به این اسکار "آب نبات چوبی" نیز می گویند.
- Inverted-T - در اطراف هاله با یک خط عمودی به سمت چین سینه، و به صورت افقی در چین سینه امتداد می یابد.
درک این نکته مهم است که تشکیل اسکار بین افراد متفاوت است و به شدت به استعداد ژنتیکی فرد بستگی دارد. اسکارها معمولاً با گذشت زمان محو می شوند، اما پیش بینی ابعاد و رنگ نهایی آنها دشوار است. در جلسه مشاوره، جراح پلاستیک در این مورد با شما صحبت خواهد کرد.
عوارض جراحی لیفت سینه، مانند سایر روش های زیبایی، غیرمعمول است، اما ممکن است شامل جای زخم نامطلوب، عدم تقارن، خونریزی، عفونت، تورم و بی حسی باشد. مخصوصاً در جراحی لیفت سینه، خطراتی از جمله عود افتادگی و احتمال نادر از دست دادن احساس یا از دست دادن پوست اطراف نوک سینه ممکن است رخ دهد. نتایج جراحی ماستوپکسی باید بلافاصله پس از جراحی آشکار شود و با بهبودی برشها و رفع تورم، طی 3 تا 6 ماه بهبود مییابد. اسکارها با گذشت زمان بالغ می شوند و تا یک سال پس از عمل کم رنگ تر و سبک تر می شوند.
قبل از لیفت سینه ممکن است نیاز باشد:
برای ماموگرافی برنامه ریزی کنید. ممکن است پزشک شما یک ماموگرافی پایه را قبل از عمل و یک ماموگرافی دیگر را چند ماه بعد توصیه کند. این به تیم پزشکی شما کمک می کند تا تغییرات در بافت سینه شما را ببیند و ماموگرافی های آینده را تفسیر کند.
سیگار نکشید. سیگار جریان خون را در پوست کاهش می دهد و می تواند روند بهبودی را کند کند. اگر سیگار می کشید، پزشک به شما توصیه می کند که قبل از جراحی سیگار را ترک کنید.
از مصرف برخی داروها خودداری کنید. احتمالاً باید از مصرف آسپرین، داروهای ضد التهابی و مکملهای گیاهی خودداری کنید که میتوانند خونریزی را افزایش دهند.
در طول بهبودی از فردی کمک بگیرید. برای کسی برنامه ریزی کنید که بعد از عمل جراحی شما را به خانه برساند و با شروع بهبودی در کنار شما بماند. ممکن است به کسی نیاز داشته باشید که در انجام فعالیت های روزانه، مانند شستن موهایتان، در دوران نقاهت اولیه به شما کمک کند.
وزن سالم داشته باشید. اگر در سال گذشته وزن اضافه کرده اید، تغییرات رژیم غذایی یا شرکت در یک برنامه ورزشی را برای کمک به کاهش وزن در نظر بگیرید.
دکتر یداله مهدیانی با مدرک فوق تخصص جراح پلاستیک و ترمیمی فارغ التحصیل از دانشگاه تهران به همراه سابقه کار در بیمارستان های آموزشی و درمانی دانشگاه علوم پزشکی تهران با بیش از سال ها تجربه و عمل های موفق برای انجام جراحی های زیبایی و ترمیمی در این مرکز حاضر می باشند.
منبع: https://drmahdiani.com/